Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
15 oktober - 9 uur:
'Klein volkje !'
De granieten richel van Utsteinen waarop het station is gebouwd, kleurt niet
alleen van nature oranje, zwart en wit, maar werd ook in die kleuren geschilderd
om de plaats te merken waarop het Princess Elisabethstation zou worden gebouwd.
Maar ook andere artiesten dragen hun steentje bij, met name korstmossen, piepkleine
dekkende planten die zich aan de rotsen vastklampen en geen aarde nodig hebben.
Die witte, zwarte en oranje fluorescerende korstmossen worden de schilders van Antarctica genoemd omdat zij als het ware met kleine toetsen kleur geven aan de bergen.
Dat is allemaal wel mooi, maar dat is niet de reden waarom zij worden bestudeerd. Voor nadere uitleg verwijs ik naar mijn videodagboek.
Ik wil nu even stilstaan bij Damien, een bioloog die tijdens de eerste Belgische expeditie, twee jaar geleden, onderzoekingen verrichte. Zijn taak was alle of zoveel mogelijk levensvormen te inventariseren rond de bouwplaats. Dat is wat bioloog eigenlijk betekent, de studie van levensvormen.
Damien wist als expert van de Nationale Plantentuin van België alles over planten en hij nam zijn werk heel ernstig op.
Die beroemde korstmossen hadden een onweerstaanbare aantrekkingskracht op hem.
Wij vonden die korstmossen vrij gemakkelijk, maar ze herkennen ging al wat
moeilijker. Voor hem was dat kinderspel. Hij maakte er een foto van en nam
enkele monsters om ze bij zijn terugkeer te kunnen onderzoeken. Die monsters
dienden wel koud worden bewaard. Niets gemakkelijkers voor hem dan een gat
in de sneeuw te maken vóór zijn tent, ze erin te plaatsen en
dat gat opnieuw met sneeuw te bedekken.
Bij de terugkeer naar Zuid-Afrika met het vliegtuig rees er wel een probleem. Hoewel onze tussenstop gepland was tegen het einde van de Antarctische poolzomer rond maart, wees de thermometer in Zuid-Afrika nog altijd 30° C aan ! Om die monsters koud te bewaren was veel vindingrijkheid nodig. Damien is daar perfect in geslaagd door eenvoudigweg bakken te vullen met ijs en isolatiemateriaal.
Al zijn korstmossen zijn zo veilig en wel naar België teruggebracht, een huzarenstukje niet ?
Tot zeer binnenkort.