Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
1 oktober - 23 uur: 'Waarom', een vraag van een kind. 'Hoe', een antwoord van een volwassene !
De overgang van poolnacht naar daglicht gebeurt uiteraard niet in een oogwenk. De dag keert slechts geleidelijk terug. De gele horizon is nu in tegenstelling tot de zwartblauwe hemel al wat langer zichtbaar.
Wat een gekke situatie ! Ik klaag altijd over het gebrek aan licht en
nu de duisternis tekenen van zwakte vertoont, ben ik nog niet tevreden. Blijkbaar
mis ik ze nu al.
Het is net als bij de terugkeer naar de bewoonde wereld na een lange reis, waarbij iedereen tezelfdertijd wordt overmand door opwinding en droefheid. Er rijzen dan heel wat vragen, bijvoorbeeld over het eigenlijke nut van zo’n expeditie naar Antarctica.
Ik kijk nu naar omhoog en zie boven mijn tafel de meteoriet hangen die ik enige tijd geleden heb opgeraapt. De vraag naar het nut van onze reis krijgt hier een antwoord. Wij kwamen naar Antarctica om uitzonderlijke dingen te vinden, zoals dit stuk steen afkomstig uit de ruimte. Sommige van die stenen doen ons door de kosmos reizen zonder dat we in werkelijkheid ook doen. Dat is wat Antarctica ons biedt.
Hier wordt heel wat onderzoek verricht en wordt men er zich van bewust dat meer dan waar ook ter wereld Antarctica de plaats is waar dankzij de wetenschap terug in de tijd of in de ruimte kan worden gereisd. Met het onderzoek van de ijslagen krijgt men inzicht in het klimaat van vroeger en de analyse van buitenaardse rotsgesteenten staat gelijk met een reis door de ruimte.
Op Antarctica vindt men kortom heel wat antwoorden op vaak gestelde vragen.
Die meteoriet boven mij maakt heel wat in mij los. Afspraak in mijn videodagboek.
Wat ik Antarctica wel verwijt is dat er op dit ogenblik niets voor kinderen is gepland. Het continent zelf kan dat eigenlijk niet verhelpen, poolpakken zijn bijvoorbeeld niet op kindermaat gemaakt. Spijtig, want kinderen stellen dikwijls de beste vragen en daar de antwoorden hier te vinden zijn…
Binnenkort misschien.