Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
30 september - 19 uur:
'Drie kamelen in de woestijn'
-28°C.
Vreemd toch dat vele wetenschappers die op Antarctica op een basis zoals 'Dome C - Concordia' werken zeer vaak totaal niet weten wat hun collega’s-wetenschappers daar verrichten. Alle vakgebieden zijn immers op eenzelfde plek vertegenwoordigd, net als op een universiteit. Met goede onderlinge gesprekken wordt alles wel snel duidelijk.
Op de basis 'Dome C' worden onder andere sterren geobserveerd (astronomie), ijsboringen verricht en de samenstelling van onze atmosfeer of bodembewegingen bestudeerd (seismologie). Zo kun je je een beeld vormen van wat zich daar allemaal afspeelt.
Ik herinner mij wat Lucia, een vriendin, mij had uitgelegd.
Lucia weet alles over de atmosfeer. Zij vertelde mij dat zij zich tijdens haar overwintering op de Frans-Italiaanse basis van Dome C er bewust van was geworden hoe volslagen gek sommige situaties wel zijn.
Op een nacht ging zij, bij - 70° C, samen met Eric, een astronoom, op stap buiten de basis. Terwijl hij sterren en melkwegstelsels observeerde, nam zij de luchtlaag rond de aarde in het vizier. Er was niets te zien en samen trotseerden zij nacht en koude. Uit hun monden kwamen lange ademslierten. Zij hield een dikke witte ballon in haar hand en hij droeg een camera en een hoofdlamp.
Met die ballon zette Lucia een automatisch experiment op en Eric wou enkel
dat negatieve temperatuurrecord op film vereeuwigen.
Plotseling stopten zij. Beeld u zich het volgende tafereel in. Beiden hadden hun poolpak aangetrokken en leken wel kosmonauten. Zij hield een witte ballon boven haar hoofd en hij verlichtte met zijn lamp wat hen plots had doen stoppen in de witte ijswoestijn, te weten drie houten kamelen, een grapje van hun metgezellen Omar en José.
Met zijn lamp verlichtte hij die drie kamelen in de blauwe nacht en de witte woestijn. Zij barstten in lachen uit. Ergens vind ik dat kunst. Mooi is het wel, niet ?
Tot binnenkort.