Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
25 augustus - 12 uur:
'Daar bij mijn boom !'
-25° C.
Op Antarctica worden er sloten thee gedronken! Dat houdt iedereen warm en thee maakt mensen minder prikkelbaar dan koffie. Waarom vertel ik je dat nu? Misschien omdat ik s’avonds een gesprekspartner mis. Tijdens expedities vinden wij ons allen terug in de restauranttent met een kop ... thee in de hand. Vaak werd daarna vóór de tent over koetjes en kalfjes voortgediscussieerd.
Op een avond merkte een van de timmerlui op dat wij sinds weken geen boom
meer hadden gezien. Voor iemand die in de Ardennen woont is dat natuurlijk
een vreemd zicht. In geen velden was er een spar te bespeuren, maar alleen
maar rotsen van bergen. Die man miste zijn bomen erg.
Vreemd genoeg wordt hout op dit bomenloos continent zeer vaak gebruikt. Het is lichter dan staal, het isoleert goed en het is gemakkelijk te bewerken. Hier is hout dus kostbaar materiaal.
Een eenvoudige bamboestok bijvoorbeeld is hol, licht en lang en past perfect voor het aangeven van kloven of poorten of nog voor het drogen van was. Praktisch in elke tent van het kamp was er zo’n stok voorhanden. Mijn poort heb ik wel binnen mijn iglo geplaatst, hoewel ik er buiten ook een had.
Hout was haast in elke tent aanwezig. Een lege kist waarin schroeven hadden gezeten werd als rek gebruikt, een plank als tafel, alsof iedereen een boom bij zich had.
Daarom werd alle hout dat niet onmiddellijk of definitief werd gebruikt bij
de opbouw van het onderzoeksstation hergebruikt. Elk onderdeel van het station
werd in containers verpakt en de bijbehorende stelblokken dienden nu als tijdelijke
werkbanken. Planken werden rekken of scheidingswanden. Zelfs houtafval werd
zorgvuldig opgeborgen in afwachting dat het een nieuw leven ging leiden als
stoel, opstapje of afstapje, koffer …
Ook de planken die werden gebruikt als basis van de steiger werden later uit elkaar gehaald, omgekeerd en hergebruikt als vloer voor loodsen.
Wat zeldzaam is, is kostbaar. Hout op Antarctica is schatten waard.