Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
19 juli - 15 uur:
'De sterrenpoort !'
-18° C bij een sterrenhemel. Ik ben om 6 uur opgestaan en ik sta bovenaan de ladder met een kop thee in de hand naar de sterren te staren. De damp van mijn warme thee stijgt naar de marineblauwe hemel. Wat een prachtig spektakel!
Vandaag had ik evenwel eerder zin om het in mijn videodagboek te hebben over
wat zich onder ons, ver onder ons afspeelt, daar waar het warm is !
Er is namelijk een verband tussen wat er zich onder de duizenden meters ijs (maximum 4000 m diep) afspeelt die Antarctica bedekken en de sterren die ik vanmorgen al zittend op mijn iglo bekeek. Ik verklaar mij nader.
Onder de ijslaag, net boven de rotsbodem, bevinden zich meren met vloeibaar water! Grosso modo zijn er vier grote meren die een tussen het ijs en de rotsbodem gekneld netwerk vormen. In die meren zijn er mogelijkerwijs unieke levensvormen aanwezig die er zich sinds duizenden jaren op hun eigen manier hebben ontwikkeld, ver van de gewone wereld.
Met ijsboringen wordt getracht de inhoud van die meren te onderzoeken. Het meest verrassende meer is dat bij het Russische onderzoeksstation Vostok dat een galerij van 4 kilometer diep vormt dat rechtstreeks leidt tot het bevroren plafond van het grootste Antarctische meer. Ik vraag me af of ze dat plafond nu eindelijk doorboord hebben...
Op een gegeven ogenblik zijn de boringen stopgezet uit schrik om het water van het onderijse meer te vervuilen met boorafval.
En
daar ligt nu het verband tussen die diepe meren en de sterrenhemel van vanmorgen… De
Nasa zelf, de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie, heeft een robot ontwikkeld
die door het ijs kan varen. Die robot werd ge test , maar nog niet in Vostok.
Hij ziet eruit als een soort buis die vooraan opwarmt en het ijs doet smelten.
Terwijl de robot zich verder door de ijslaag werkt, vriest het net gesmolten
water snel opnieuw vast. Met zo’n robot kan wel een
ondergronds meer worden bereikt waarvan het plafond zonder enige vervuiling
kan worden doorboord. De robot valt dan in het water en kan daar automatische
analyses verrichten.
De Nasa heeft die robot op Antarctica getest omdat zij met een van die robotten de verschillende manen van Jupiter – onze Aarde telt er maar één, wat ook niet niks is - wenst te analyseren. Een van die manen is immers met ijs bedekt. Mogelijk is er daar vloeibaar water onder ! En water veronderstelt leven ! Het is nauwelijks denkbaar dat het onderzoek op Antarctica de sleutel is tot het openen van de sterrenpoort !