Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
30 juni - 18 uur:
'Kijk eens aan, alles kleurt wit !'
Vannacht heb ik geslapen als een roos. Toen ik vanmorgen uit mijn iglo wou
kruipen, hoorde ik een dof geluid. Ik had niet gemerkt dat het de ganse nacht
gestormd had en het bleef maar stormen! Ik zag geen hand voor ogen. In het
Engels spreekt men van 'white out'. Overal is wit
te zien. De iglo verlaten is onbegonnen werk, zelfs met behulp van de koorden
die de weg aanduiden naar mijn materiaal of toilet. Geen doorkomen aan.
De weg kwijtraken in dergelijk landschap kan fataal zijn. Als ik echt naar buiten moet, knoop ik mij met een touw aan mijn ladder vast, zo vind ik mijn weg terug. Ik maakte dus rechtsomkeert en wachtte binnen tot de storm wat zou gaan liggen.
Het is nu 18 uur en ja, de storm is geluwd. Ik steek mijn hoofd door de opening van de iglo.
Er ontspint zich een prachtig schouwspel, alles slaat wit uit ! Rond en achter mijn iglo is alles ondergesneeuwd. Enkel het topje van de bamboestokken die de plaats opgeven waar mijn sneeuwscooter en benzineblikken staan, is nog zichtbaar. Ook de mast van mijn vlag lijkt volledig gekrompen te zijn. Er moet daar zowat twee meter sneeuw liggen.
Ik zal vandaag wel geen koud lijden zeker. Er is namelijk heel wat werk aan de winkel om die sneeuw met de schop te ruimen.
Op de bamboestok die de plaats van mijn toilet aangeeft, zit er tot mijn eigen verbazing een skua, een bruine vogel. Hoe die de storm heeft overleefd, is mij een raadsel. Waarschijnlijk heeft hij zich schuilgehouden in het verder gelegen gebergte, maar als ik er naar kijk, geeft hij de indruk daar al uren te zitten.
Maar wat sta ik hier nu te doen met mijn schop? Het wordt mij wit voor de ogen…