Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
25 juni - 12 uur:
'Er was eens Antarctica !'
Ik weet niet waarom ik nu alle voorwerpen rondom mij in de iglo bekijk. Het
lijkt mij of die mij ook aankijken en mij een verhaal willen vertellen.
In mijn iglo staat er spitstechnologisch materiaal, vooral kleding, maar ook zeer oude voorwerpen, waarvan sommige, denk ik, veel ouder zijn dan ik! Net aan die voorwerpen is er een ganse geschiedenis verbonden hetgeen mij, zoals u weet, sterk aanspreekt.
Bijvoorbeeld dat hondenharnas uit 1962 (ik was toen zelfs niet geboren) waarmee sledehonden aan elkaar werden vastgebonden, gevonden in oude materiaalkisten na een verblijf in de bergen. Het was me toen een tijd !
Vandaag zijn honden verboden op Antarctica omdat zij eventueel microben of virussen op zich kunnen dragen die de plaatselijke fauna kunnen besmetten. In die tijd evenwel waren honden toegelaten. Een Belgisch expeditieteam was met sledehonden naar de bergen getrokken, ten oosten van de plaats waar het huidige Belgische poolstation wordt opgetrokken. De bedoeling van de geologen was daar rotsgesteenten te bestuderen.
Ik herinner mij zeer goed dat die expeditie geleid werd door een Belg, Tony
Van Autenboer. Ook zijn er kledingstukken teruggevonden van leden die de zomer
in dat zomerkamp hebben doorgebracht, onder andere met bont gevoerde handschoenen,
leren hoeden en grote laarzen. Belgen leken toen wel reuzen. In feite was de
kleding heel wat minder geperfectioneerd dan nu en om zich warm te houden moest
men vele lagen kledij boven elkaar dragen. Dat legt uit waarom sommige kledingstukken
grote afmetingen hadden.
Al dat teruggevonden materiaal was in rode houten kisten opgeslagen, waarvan er vier in mijn iglo als tafel dienen. Die kisten staan als het ware symbool voor de Belgische aanwezigheid op Antarctica. Ik denk dat ik het er vandaag zal over hebben in mijn videodagboek.
Dat continent is een verzameling van verhalen en avonturen waarvan België er sinds meer dan een eeuw een mooie reeks voor zijn rekening neemt. Alles welbeschouwd waren het toch landgenoten die als eersten hebben overwinterd op Antarctica.
Leuk toch om die voorwerpen rondom mij te hebben, ik lijk wel het sprookje 'Er was eens Antarctica' te vertellen!