Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
15 mei - 15 uur:
'Tea time'
15 mei, 15 uur, -15°, wat een toeval! Dat vier ik met een lekkere
kruidige kop thee die ik graag met u deel.
Ja, de thee is gekruid zoals vele zaken hier, zoals pasta en soep. Om warm te krijgen voegt men er hier altijd wat pikants aan toe.
Graag had ik het met u over het gulzige ijs. Ijs eet namelijk alles op. Een voorwerp dat op ijs wordt geplaatst, wordt langzaam opgeslokt. Het ijs voelt zich wat in verlegenheid gebracht met alles wat het opeet en verbergt onder een laagje sneeuw dat door de wind wordt aangebracht. Wind en ijs, dat is twee handen op één buik.
Op dit ogenblik is het ijs wat minder hongerig. Als een steen, een instrument of welk voorwerp dan ook op het ijs wordt geplaatst, smelt het ijs onderaan door het gewicht van het voorwerp. De druk alleen volstaat al om het ijs te doen smelten, zeer zeker. In de zomer komt daar nog de zon bij die op het voorwerp schijnt. Elk niet wit voorwerp warmt dan op, zoals de zetels van een auto die in de zon staat geparkeerd. In die omstandigheden smelt het ijs nog sneller en zakt het voorwerp vrij snel in het ijs weg.
Vrij snel betekent wel enkele dagen. Maar ik herinner mij de bij Utsteinen van de wand losgekomen stenen waarvan men door hun positie in het ijs kon zien dat zij op verschillende tijdstippen waren losgekomen. Het is net als het werpen van steentjes in het water in slow motion. Als het ijs zich rond de stenen sluit, wordt het ijs zeer doorzichtig en ziet men als het ware de steen wegzinken.
Op de bouwplaats van het onderzoeksstation wist iedereen dat het ijs voorwerpen
in verschillende dagen kon opslokken en dat er slechts enkele uren nodig waren
om een tang, een koevoet of moeren vast te zetten. Om die reden en ook door
de wind moesten alle instrumenten na gebruik goed worden opgeborgen.
Zware stukken zoals funderingspalen worden altijd in houten skeletten bewaard om te vermijden dat zij niet op de grond vastvriezen. Zodra er bouwelementen uit de containers werden gehaald, werd erop toegezien ze onmiddellijk op de metalen structuur te monteren. Zo vermeed men automatisch het probleem van de opslag van materiaal op de grond.
Ook op de bouwplaats was er een pauze tijdens welke er koffie en warme chocolade werd gedronken. Of er ook thee was in de ‘tea time’ weet ik niet meer…