Hier kan je snel bladeren doorheen mijn dagboek:
1 - Meteoriet
2 - Funderingspalen
3 - Koud water reserve
4 - Wind
5 - Witte woestijn
6 - Pinguïns
7 - Verankering in de rots
8 - Permanent licht
9 - Geschiedenis
10 - Bewegend ijs
11 - IJs
12 - Internationale samenwerking
13 - IJsbergen
14 - Aarde
15 - Voedselpiramide
16 - Watervegetatie
17 - Sterren
18 - Buitenaards
19 - Klein volkje
20 - Einde van het avontuur
10 mei - 6 uur:
'Blootsvoets op het ijs!'
Ik kan de slaap niet meer vatten, dus ga ik lezen ofwel verder werken aan mijn dagboek. Ik kies voor het laatste.
Tikken op het toetsenbord met de handen uit de slaapzak is niet gemakkelijk.
Vandaag staat opruimen op het programma ! Ik ga een kijkje nemen rond mijn iglo. Deze nacht is de wind immers gaan liggen, maar toch heeft zich heel wat sneeuw achteraan in mijn igloo opgestapeld. Hopelijk vind ik alles terug.
Al mijn materiaal ligt immers buiten, te weten de sneeuwscooter, de benzineblikken, de kisten met al mijn gereedschap en voedsel, …
Om dat alles gemakkelijk terug te vinden onder de sneeuw, heb ik een koord vastgemaakt aan bamboestokken zoals die rond mijn tafel in mijn iglo en in mijn keuken. Zo kan ik zelfs in het donker of bij stormweer mijn zaken of het toilet terugvinden.
Naar het toilet gaan in zo’n weer is geen pretje. Willen jullie weten hoe mijn toilet eruitziet?
Mijn toilet is een halve iglo groot en tegen de windrichting gebouwd. Zonder al te veel in detail te treden, doe ik net zoals tijdens de bouw van het onderzoeksstation: 'alles' wordt in plastic zakken opgeborgen en bevroren en later voor verwerking meegenomen. Niets nieuws onder de zon!
Het zogenaamde 'grijs water' (urine en ander vuil
water) loos ik in de sneeuw, ik heb geen andere keuze. Maar ik zorg ervoor
dat ik dat altijd op dezelfde plek doe, daarom heb ik die plek aangeduid met
een bamboestok. Het water dringt in de sneeuwlaag door en bevriest. Ik kan
spijtig genoeg niet anders doen, ik beschik niet over een zuiveringsstation
zoals in het Princess Elisabeth station.
Nu weet u alles. Ik ben niet afgeweken van de specifieke op Antarctica geldende regel dat het mooiste uitzicht te vinden is op het toilet. Daar die halve iglo per definitie open is, heeft men immers een prachtig uitzicht over een woestijn van ijs dat elders niet terug te vinden is.
Ik moet nu mijn videodagboek aanvullen. Mijn vingers verstijven van de kou als ik er ook maar aan denk. Pinguïns hebben daar geen last van. Haha, wou ik het niet hebben over pinguïns, dieren die blootsvoets op het ijs lopen? Brr! Wat is het koud!